Wyżywienie a efektowność upraw

| Rynki zagraniczne |

Wydawać by się mogło, że dostarczenie żywności rosnącej liczbie ludności, bez konieczności adaptowania nowych terenów pod uprawę, jest zadaniem niezwykle trudnym do zrealizowania. Jednak naukowcy, dążą do przezwyciężenia rodzących się w tym obszarze trudności.

Innowacje ze Stanów Zjednoczonych

Ciekawym przykładem mogą być działania podjęte przez naukowców z Institute of Environment University of Minnesota, którzy są zdania, że problem tkwi w poprawie systemu wytwarzania żywności. Dlatego zaproponowano zbiór pewnych zasad, które mają na celu, nie tylko zabezpieczenie globalnych potrzeb żywieniowych, ale również zmniejszenie negatywnego wpływu źle zarządzanych gospodarstw rolnych na środowisko naturalne.

Według opublikowanego przez nich raportu należy skupić się na 17 kluczowych roślinach uprawnych, których produkcja zapewnia 86% światowego zapotrzebowania na kalorie, a które wymagają największej dawki nawozów i nawadniania w skali globalnej. Dla każdej z tych roślin określono najistotniejsze kroki, które powinny zostać podjęte przez organizacje pozarządowe, fundacje, samorządy, przedsiębiorstwa i obywateli. Wskazano również szereg krajów, w których zwiększenie produktywności upraw może przynieść najbardziej efektywne wyniki m.in. Chiny, Indie, USA, Brazylia, Indonezja i Pakistan oraz Unia Europejska (traktowana całościowo).

Jak zwiększyć globalną produkcję żywności

Naukowcy sformułowali trzy najważniejsze segmenty działań: produkcja większej ilości żywności, wydajniejsza uprawa roślin oraz efektywniejsze wykorzystanie upraw.

1. Produkcja większej ilości żywności na istniejących terenach uprawnych.

Badania wykazały, że wiele rejonów świata cierpi z powodu deficytu pomiędzy wielkością areału przeznaczanego pod uprawy a wielkością realnej produkcji. Gdyby tylko udało się w miejscach, gdzie dysproporcja jest największa, zmniejszyć ją o 50 procent, wtedy byłaby szansa na wyżywienie dodatkowych 850 milionów ludzi. Obszarem wymagającym jak najszybszych zmian jest Afryka, na kolejnych miejscach uplasowały się Azja i Europa Wschodnia.

2. Wydajniejsza uprawa roślin przy jednoczesnej redukcji oddziaływania na środowisko.

Obecnie rolnictwo jest odpowiedzialne za 20-35 procent wzrostu globalnej emisji gazów cieplarnianych, głównie w postaci dwutlenku węgla z wylesiania obszarów tropikalnych, metanu produkowanego przez zwierzęta gospodarskie i uprawy ryżu oraz tlenków azotu, pochodzących z wykorzystywania nadmiernych ilości nawozów sztucznych. Problem zmniejszania zalesienia w skali globalnej najbardziej dotyka Brazylii i Indonezji. Negatywne oddziaływanie upraw ryżu na środowisko dotyczy głównie Chin i Indii. Badania wykazały również, że reedukacja nadmiernego wpływu rolnictwa na zmiany klimatyczne oraz poprawa efektywności upraw jest możliwa przy właściwym wykorzystaniu nawozów oraz zasobów wody. W kwestii właściwego stosowania nawozów sztucznych najwięcej do zrobienia mają USA, Chiny i Indie. Według badań, w skali całego świata zużywa się o 60% za dużo azotu i niemal 50% zbyt dużo fosforu w odniesieniu do tego, co jest niezbędne roślinom uprawnym do właściwego rozwoju. Specjaliści zauważyli także, że rolnicy marnują gigantyczne ilości wody, która przy użyciu właściwych metod mogłaby być oszczędzana i wielokrotnie użytkowana. Wyliczenia eksprtów są jednozcznaczne – lepsze gospodarowanie wodą dałoby szansę na zmniejszenie jej zużycia o 8-15 procent, przy utrzymaniu plonów na tym samym poziomie. Pionierami w sztucznym nawadnianiu są Indie, Pakistan, Chiny i USA.

3. Efektywniejsze wykorzystanie upraw.

Lwia część produkowanych przez ludzi kalorii jest przeznaczana na pasze dla zwierząt, jednak ilość kalorii roślinnych absorbowanych przez zwierzęta jest często wielokrotnie wyższa niż rzeczywiste zapotrzebowanie zwierząt. Potem nie przekłada się to niestety na ilość kalorii przyjmowanych przez ludzi w postaci produktów mięsnych. Aktualnie zwierzęta hodowlane zjadają takie ilości kalorii roślinnych, które zdołałyby wyżywić 4 mld ludzi. Największe straty kaloryczne, wynikające z przeznaczania kalorii roślinnych na jedzenie dla zwierząt, pojawiają się w USA, Chinach i Europie Zachodniej. Ponadto na świecie marnuje się od około 30 do 50 procent żywności. Nie tylko z powodu braku świadomości wśród konsumentów, ale także podczas produkcji wyrobów mięsnych. Przykład: utrata 1 kg wołowiny bez kości, ma taki sam efekt, jak zmarnowanie 24 kg pszenicy z powodu braku efektywności w zakresie przekształcania ziarna na mięso.

Zrównoważona produkcja żywności – wyzwanie i szansa

Zrównoważona produkcja żywności to jedno z wyzwań, jakie stawia przed ludzkością zmieniający się świat. Rolnictwo ze względu na swój ekspansywny charakter przywłaszcza sobie coraz większe obszary nadające się pod uprawę oraz jest głównym źródłem zużycia wody oraz emisji gazów cieplarnianych. Jak mówią główni autorzy badań z University of Minnesotaistotne, najważniejsze jest skupienie się na obszarach, uprawach i praktykach oraz podejmowanie odpowiednich działań, aby można było w optymalny sposób wyprodukować żywność, przy jednoczesnej ochronie środowiska naturalnego.