Ambitne plany komisarza Hogana

| Rynki zagraniczne |

Redukcja biurokracji to być może najistotniejsze z wyzwań przed jakimi stoi Unia Europejska w okresie najbliższych kilku lat. Negatywne skutki rozbudowanej administracji odczuwają wyraźnie m.in. rolnicy, beneficjenci Wspólnej Polityki Rolnej. Stąd też nowy komisarz ds. rolnictwa obiecuje zmianę na lepsze i poprawę efektywności pracy unijnych urzędników.

Czytaj więcej →

Krajowa chemia dostosowuje się do przemian na polskiej wsi

| Rynek polski |

Ze względu na niejednorodność krajowego rolnictwa, dostosowanie się do jego potrzeb wymaga ogromnego zaangażowania. Poszczególne regiony Polski zdecydowanie różnią się od siebie w zakresie ilości stosowanych nawozów czy wręcz metod uprawy. Podczas gdy na Opolszczyźnie zauważamy rozwój rolnictwa precyzyjnego, na Podkarpaciu nadal dominuje jego tradycyjna odmiana.

Czytaj więcej →

Reforma polityki rolnej UE wyszła z impasu

| Rynki zagraniczne |

Pod koniec września osiągnięto długo oczekiwany kompromis dotyczący reformy Wspólnej Polityki Rolnej. Centralne instytucje unijne zaaprobowały projekt ministrów rolnictwa. Dzięki proponowanym zmianom Unia będzie mogła sprostać takim wyzwaniom, jak wzrost zatrudnienia na obszarach wiejskich, ochrona środowiska naturalnego oraz zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego.

Więcej dla słabszych

Najważniejszym punktem unijnych ustaleń jest wzrost dopłat bezpośrednich dla rolników z najsłabiej rozwiniętych obszarów Unii do poziomu 85%. Odbędzie się to kosztem największych producentów rolnych. Ci, którzy dotąd otrzymywali rocznie więcej niż 150 000 EUR rocznie, będą musieli się liczyć z dofinansowaniem o 5% mniejszym. W celu wyrównania szans zapowiedziano również, iż do 2019 r. żadne państwo UE nie może otrzymywać niższych dopłat rolnych niż 75% średniej wysokości owych subsydiów na poziomie całej Unii.

Dla młodych i dla środowiska

Istotnym elementem kompromisu będzie wzrost środków na zachęcenie młodych ludzi do pracy w rolnictwie. Dziś w wielu krajach problemem jest masowa emigracja młodych do miast, skutkująca zmniejszeniem możliwości wytwórczych w zakresie produktów rolnych. W latach 2014-18 Unia chce przeznaczyć na ten cel o 25% więcej pieniędzy niż dotychczas. Ponadto w latach 2014-20 około 100 mld EUR ma zostać wydanych na wspomaganie rozwoju rolnictwa ekologicznego

 

Czytaj więcej →

Zmiany we francuskim rolnictwie

| Rynki zagraniczne |

Prezydent François Hollande zmienia kierunek dotychczasowej polityki rolnej swojego kraju i chce skierować główny strumień dotacji w stronę małych gospodarstw rolnych. Niemniej jednak nie spotyka się to z ogólnym poklaskiem, m. in. dużych producentów rolnych.

Więksi mogą więcej

Dotąd znaczna część środków na rozwój rolnictwa we Francji, pochodzących głównie z instrumentów finansowych unijnej Wspólnej Polityki Rolnej, była konsumowana przez wielkoobszarowe gospodarstwa rolne. Od lat 50. ilość gospodarstw rolnych we Francji stopniowo malała – z 2,3 mln w 1955 r. ich liczba spadła do mniej niż 0,5 mln na początku bieżącego roku. Ten proces to m.in. konsekwencja sukcesywnego wzrostu roli dużych graczy w agrobiznesie, którzy powiększając areał upraw sprawili, że Francja jest obecnie w czołówce światowych eksporterów zbóż.

Nawozy robią swoje

Zapowiedzi dotyczące odwrócenie trendów w polityce subwencji rolnych nie spotkały się z akceptacją m. in. FNSEA, największego francuskiego związku producentów rolnych. Trudno się dziwić tym reakcjom, biorąc pod uwagę, że to głównie duże gospodarstwa stanowią o sile rolnictwa Francji. Na tę pozycję składa się nie tylko największy spośród krajów UE areał zasiewu (ponad 15 mln ha), ale także największe zużycie nawozów azotowych w Unii (na poziomie 22%). Przekłada się to na wykorzystanie ponad 2,1 mln ton czystego azotu rocznie, co w znaczący sposób podnosi efektywność francuskiego rolnictwa.

 

Czytaj więcej →

Rolnictwo a bezpieczeństwo żywnościowe

| CSR |

W obliczu wzrostu liczby ludności na świecie, przy równocześnie malejącej liczbie gruntów ornych oraz rosnącym deficycie wody słodkiej, szczególnie ważne jest kompleksowe podejście do bezpieczeństwa żywnościowego. Opiera się ono na trzech filarach: dostępie do żywności, dostępności żywności oraz wartości odżywczej przyjmowanych pokarmów.

Mamy Wspólną Politykę Rolną

W zakresie rolnictwa kraje Unii Europejskiej, stosując WPR (Wspólna Polityka Rolna), mają szansę na ujednolicenie standardów produkcji rolnej i dystrybucji wytworzonych dóbr, gwarantując ich wysoką jakość. Aby to osiągnąć, Wspólna Polityka Rolna powinna jeszcze bardziej wpływać na zwiększenie wydajności rolnictwa UE przy jednoczesnym poprawieniu standardów z zakresu ochrony środowiska.

Możliwe korzyści

Dzięki naciskom na efektywność, Unia Europejska jest w stanie zapewnić sobie samowystarczalność żywnościową oraz konkurencyjność rolnictwa. To ważne aspekty, ponieważ dają one stabilne źródło dochodów dla producentów rolnych oraz ograniczają potrzebę kierowania do nich wsparcia rynkowego. Innym możliwym profitem jest wykorzystanie biomasy w celu wytwarzania energii, co pozwoli ograniczyć jej importu spoza UE.

Edukacja na pierwszym miejscu

Aby móc realizować postulaty efektywnego rolnictwa, należy wykorzystywać zdobycze nauki i przemysłu w codziennej pracy. Ich upowszechnianiem powinni zajmować się profesjonalni doradcy. Dotąd w Polsce brakowało osób z takim wykształceniem, mogących skutecznie pomagać rolnikom we wdrażaniu nowoczesnych rozwiązań. Grupa Azoty PUŁAWY jest prekursorem działań na rzecz rozwoju doradztwa rolnego. Poprzez założone w 2011 roku Centrum Kompetencji, będące platformą wymiany wiedzy pomiędzy branżą nawozową, ośrodkami naukowo-badawczymi i przedsiębiorcami rolnymi, aktywnie stymuluje pozytywne zmiany w polskim rolnictwie. Dzieje się to m. in. dzięki uruchomionym studiom podyplomowym z zakresu doradztwa rolniczego. Bo tylko poprzez działania oparte na wiedzy, europejskie rolnictwo może stać się konkurencyjne na rynkach globalnych, a tym samym również samowystarczalne.

 

Czytaj więcej →

Czy CAP pomoże brytyjskim rolnikom?

| Rynki zagraniczne |

Kryzys dotknął nie tylko sektor usług bankowych, znany z pierwszych stron gazet. W roku 2012 boleśnie odczuli go również farmerzy z Wielkiej Brytanii. Ale jego przyczyny były nieco inne.

Mokro i drogo

Dochody mieszkańców Albionu, utrzymujących się z roli spadły w zeszłym roku aż o ok. 11%. Powodami takiego stanu rzeczy były: zbyt duża wilgotność w czasie żniw oraz najsłabsze zbiory ziemniaków i pszenicy od 1970 roku. Skutkuje to olbrzymimi wahaniami cen. Zanotowano trzykrotny wzrost ceny ziemniaków w stosunku do ubiegłego roku – £312/t, przy rekordowych kosztach pszenicy – bo aż £227/t! A drogie zboża, to drogie pasze, co w konsekwencji stanowi problem dla hodowli mięsnej i przetwórstwa.

Razem łatwiej

Te niepokojące sygnały, jak również niskie zyski rolników mimo wysokich cen produktów rolnych, to ważne zagadnienia w obliczu utrzymania spójności łańcucha wytwarzania żywności. Zwraca na to uwagę The National Farmers Union (Narodowy Związek Rolników). Jego reprezentanci wskazują jednak, że mechanizmy proponowane przez CAP (Common Agricultural Policy – Wspólną Politykę Rolną) mogą stanowić skuteczną odpowiedź na współczesne wyzwania rynku. Dzieje się tak, ponieważ płatności w ramach CAP zaczynają odgrywać strategiczną rolę na polu regulacji i adaptacji łańcucha żywności do nowej rzeczywistości.

Czytaj więcej →