Rolnictwo rodzinne szansą

| Rynki zagraniczne |

Tematem przewodnim zakończonego Światowego Dnia Żywności 2014 było hasło „Rodzinne Rolnictwo: wykarmić świat, zaopiekować się Ziemią”. Został on świadomie wybrany, aby głębiej pochylić się nad kwestią rolnictwa rodzinnego.

Chodziło głównie o skupienie uwagi świata, na kluczowym dla całej planety zadaniu, czyli eliminacji problemu głodu i ubóstwa, oraz zapewnieniu bezpieczeństwa żywnościowego. Dodatkowo organizatorzy pragnęli podkreślić znaczenia tego tematu w kontekście poprawy warunków życia ludności, zarządzaniu zasobami naturalnymi, ochrony środowiska, zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza na obszarach wiejskich.

Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych (ONZ) zdecydowało, że rok 2014 został ogłoszony Międzynarodowym Rokiem Rolnictwa Rodzinnego. I jest to czytelny sygnał, że społeczność międzynarodowa upatruje w gospodarstwach rodzinnych, szans na zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego na naszej planecie.

Kluczowe tematy związane ze światowym głodem

Podczas Światowego Dnia Żywności, który obchodziliśmy 16 października poruszono kilka kluczowych wątków, ważnych z punktu widzenia Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa.
Szacunkowo, w latach 2011-13 łącznie 842 milionów osób cierpiało z powodu chronicznego głodu i nie miało dostępu do wystarczającej ilości składników odżywczych dziennie. Liczba osób zmniejszyła się w stosunku do 868 milionów w latach 2010-12. Z kolei od 1990-92 roku całkowita liczba niedożywionych spadła o 17 procent!

W przypadku krajów rozwijających się zarejestrowano znaczący postęp w zakresie osiągnięcia milenijnego celu rozwoju, jakim jest przezwyciężanie problemu głodu. W przypadku dalszego, średniego rocznego spadku liczby głodujących, łatwiej będzie zbliżyć się do poziomu docelowego. Wymaga to jednak znacznego wysiłku, a przede wszystkich pomocy ze strony władz krajów bogatych, na rzecz gospodarek państw rozwijających się.

Polityka redukcji ubóstwa, głodu i niedożywienia

Rozwój gospodarczy w krajach rozwijających się może przynieść wzrost dochodów oraz doprowadzić do zmniejszenia skali głodu na wybranych obszarach. Należy jednak pamiętać, że trudno jest zapewnić wzrost PKB na jednakowym poziomie we wszystkich krajach.

Kolejnym zagadnienie stanowi uboga, nieurozmaicona dieta, kluczowe zagrożenie dla właściwego funkcjonowania obywateli w krajach rozwijających się. Zdecydowanie większym zagrożeniem niż niewielka ilość jedzenia, stanowi właśnie niska wartość odżywcza i kaloryczna posiłków. Niezwykle ważne okazuje się nie samo zwiększenie dziennych dawek żywieniowych, lecz zmiany nawyków oraz wprowadzenie produktów bogatych, z punktu widzenia zapotrzebowania energetycznego.

Polityka skupiająca się na poprawie wydajności rolnictwa oraz zwiększaniu dostępności żywności, zwłaszcza, skierowana do właścicieli drobnych gospodarstw i farm rodzinnych, może przyczynić się do ograniczenia skali głodu, nawet na obszarach, gdzie jest on zjawiskiem powszechnie spotykanym. Jeśli zostaną one umiejętnie powiązane z pomocą socjalną, programami pomocowymi mogą w dłuższej perspektywie czasowej, pobudzić rozwój obszarów wiejskich. Celem jest tworzenie nowych rynków zbytu oraz zwiększanie szans zatrudnienia, aby w potencjalnym wzroście gospodarczym i poprawie sytuacji ekonomicznej partycypowali wszyscy obywatele.

Wszystkie te przemiany są ściśle powiązane z ochroną środowiska naturalnego i odwrotem od rolnictwa intensywnego, na rzecz zrównoważonej uprawy rolnej, która bazuje na naturalnych metodach upraw, efektywnym nawożeniu czy nawadnianiu.

Troska o bezpieczeństwo żywnościowe stanowi niezwykle złożone wyzwanie. Aby zachować równowagę, należy brać pod uwagę wiele różnych czynników m.in. poziom rozwoju, postęp, dostępność do inwestycji, środków finansowych, edukacji, stabilność polityczną, poziom wykształcenia itd.