Nawożenie magnezem – dlaczego jest ważne?

| Rynek polski |

Większość polskich gleb posiada niską naturalną zasobność w magnez. Warto brać pod uwagę zapotrzebowanie pokarmowe roślin w zakresie tego mikroelementu, by uniknąć niepotrzebnych strat w uprawach.

Magnez w glebach – dlaczego go brakuje?

W przeciwieństwie do potasu czy wapnia, magnez łatwo wymywa się do głębszych warstw profilu glebowego i wód gruntowych. Ten składnik pokarmowy powinien jednak w naszej strefie klimatycznej stanowić podstawowy, obok wapnia, element kompleksu sorpcyjnego. To znaczy, że jego zawartość w optymalnym stężeniu umożliwia roślinom lepsze jego pobieranie. Im więcej magnezu rozpuszczonego w roztworze glebowym, tym większa szansa właściwego poboru przez roślinę, szczególnie przez młode korzenie.

Zaznaczyć należy również, że nadmierne opady atmosferyczne, zwłaszcza w rejonach gleb lekkich, powodują szybsze wymycie jonów Mg2+. Okresowe susze również nie sprzyjają zatrzymywaniu w glebach magnezu (powodują przechodzenie magnezu przyswajalnego w formy trudno dostępne dla roślin). Nie tylko gleby lekkie stanowią problem – magnez wymywa się szybko również z gleb cięższych.

Znaczenie magnezu dla upraw

Magnez jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania rośliny m.in. w zakresie: fotosyntezy, oddychania, syntezy białek. Nawożenie magnezem zwiększa absorpcję azotu, ale również korzystnie oddziałuje na gromadzenie się fosforu w nasionach.

Niedobory magnezu w roślinie mogą prowadzić do spowolnionego wzrostu wpływając na prawidłowy rozwój korzeni i ich sprawności. Stosowanie magnezu powinno, więc opierać się nie tylko na nawożeniu gleby, ale też stosowaniu go dolistnie, gdy rośliny są większe. Niedobór tego pierwiastka ogranicza też pobieranie składników pokarmowych z gleby (w szczególności fosforu i potasu), rośliny tracą odporność na choroby, ale również pogarsza się wartość biologiczna plonu.