Bezpieczeństwo żywnościowe Polski

| Rynek polski |

Polsce nie grozi utrata bezpieczeństwa żywnościowego. Jest jednak wiele rzeczy, które można zrobić dla jego zwiększania. Większość z nich możliwa jest tylko dzięki przemyślanej polityce rolnej.

Żywność bezpieczna, powszechnie dostępna

Bezpieczeństwo żywnościowe państwa warunkowane jest dostępnością do żywności dla każdego, nawet najuboższego mieszkańca danego kraju. Co ważne, żywność nie tylko pokrywać ma indywidualne zapotrzebowanie kaloryczne, ale także musi być bezpieczna dla zdrowia, niezanieczyszczona i zawierać odpowiednią ilość niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania składników odżywczych. W Polsce z powodu niedożywienia cierpi 2 miliony ludzi, a więc oznacza to, że nie mają oni dostępu do tak rozumianych racji żywnościowych.

W ogonie Europy

Światowy Indeks Bezpieczeństwa Żywnościowego (Global Food Security Index) badający poziom bezpieczeństwa żywnościowego w 109 krajach świata przyznał Polsce w 2014 roku 26. miejsce w swoim rankingu. I choć nie jest to wynik alarmujący, to w zestawieniu tym wyprzedza nas przeważająca większość krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Rumunii, Bułgarii, Węgier i Słowacji), a także niektóre kraje Azji. W omawianym rankingu brane jest pod uwagę wiele istotnych parametrów: udział żywności w domowym budżecie, mechanizmy kontroli jakości i bezpieczeństwa produktów, a nawet jakość białka w krajowej żywności. Twórcy rankingu skrytykowali przede wszystkim niski poziom wydatków na badania i rozwój w polskim rolnictwie.

Bezpieczni czyli samowystarczalni

Istotnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo żywnościowe kraju jest samowystarczalność żywnościowa, rozumiana jako zdolność gospodarki państwa do pokrycia krajowego popytu na produkty żywnościowe poszczególnych grup. Wskaźnik ten w przypadku polski spada poniżej 100% jedynie w nielicznych przypadkach takich jak tłuszcze i oleje roślinne (71,9%), owoce (84,5%) nasiona roślin strączkowych (95%). Poniżej niepokojącego poziomu parametr ten spadł w przypadku ryb (45,1%). W tym miejscu należy jednak nadmienić, że stuprocentowa samowystarczalność danego kraju jest stanem niemal nieosiągalnym.

Po pierwsze, mądra polityka rolna

Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego kraju zależy od wielu czynników – polityki gospodarczej, społecznej, sytuacji geopolitycznej, zasobów naturalnych. Jednak na parametr ten niebagatelny wpływ ma także krajowe rolnictwo, od którego zależy poziom produkcji, ceny żywności, jej jakość, struktura produkowanych dóbr. Dzięki właściwej polityce wobec sektora rolnego możliwe jest stopniowe i systematyczne zwiększanie poziomu bezpieczeństwa żywnościowego. W efekcie możliwe do osiągnięcia jest znaczące zwiększanie wydajności i technicznego zaawansowania rolnictwa, poprawa jakości produktów rolno-spożywczych czy stymulacja produkcji za pośrednictwem ulg i dotacji dla gospodarstw rolnych.

Więcej informacji na temat znajdziecie Państwo w Raporcie „25 lat polskiego rolnictwa. Bezpieczeństwo żywnościowe w Europie”.