Ambitne plany komisarza Hogana

| Rynki zagraniczne |

Redukcja biurokracji to być może najistotniejsze z wyzwań przed jakimi stoi Unia Europejska w okresie najbliższych kilku lat. Negatywne skutki rozbudowanej administracji odczuwają wyraźnie m.in. rolnicy, beneficjenci Wspólnej Polityki Rolnej. Stąd też nowy komisarz ds. rolnictwa obiecuje zmianę na lepsze i poprawę efektywności pracy unijnych urzędników.

Ważny sektor potrzebuje ważnej modernizacji

Obecnie rolnictwo to czwarty pod względem wielkości eksportu segment gospodarczy Unii Europejskiej. W ciągu ostatnich pięciu lat wartość produktów rolnych sprzedawanych poza Starym Kontynentem wzrosła o 70%. Ponadto obszary wiejskie, gdzie skupia się rolnictwo to nie tylko około 50% powierzchni UE, ale także 25 mln rolników. To ich bezpośrednio dotyczą ustalenia Wspólnej Polityki Rolnej. Ale to właśnie oni są zarówno korzystają z jej dobrodziejstw, jak również muszą stawiać czoła wyzwaniom przez nią generowanym. Głównym zaś jest biurokracja.

Nowa perspektywa

Komisarz Phil Hogan wskazuje nie tylko na nowe możliwości pozyskiwania funduszy na rozwój obszarów wiejskich, związanych z kolejnym okresem programowania finansowego, ale przede wszystkim na priorytety swojej kadencji. Jednym z nich jest uproszczenie funkcjonowania mechanizmów wsparcia dla rolników. Da ono nie tylko namacalne korzyści związane z ograniczeniem opłat, ale przede wszystkim ożywi konkurencyjność oraz pobudzi rolnictwo do tworzenia nowych miejsc pracy. Komisarz jasno wskazuje na to, iż redukcja biurokracji nie nastanie nagle, ale że jest to długotrwały proces, który będąc konsekwentnie realizowany da wymierne rezultaty. Przyświecać mu mają…

…dwie zasady

Pierwszą z nich jest unikanie zbyt częstych zmian obowiązujących przepisów. Rolnicy potrzebują stabilności, także ze względu na konieczność radzenia sobie z innymi poważniejszymi wyzwaniami, jak chociażby nieprzewidywalne warunki pogodowe. Zmniejszenie częstotliwości zmian w przepisach, do tych które mogą być wdrażane w ramach aktualnych polityk odejmie problemów zarówno beneficjentom, jak i lokalnym administracjom, które działają według wspólnych dla całej Unii standardów.

Druga zasada, to dążenie do zaangażowania się w proces upraszczania funkcjonowania programów rozwoju rolnictwa, przez wszystkie włączone w niego instytucje. Zarówno na poziomie unijnym, jak i krajowym oraz regionalnym. Konieczne jest podjęcie dialogu z rolnikami, pozostałymi beneficjentami i interesariuszami. Wsłuchanie się w ich głos, ich doświadczenie wdrażania Wspólnej Polityki Rolnej, będzie cenną informacją zwrotną dla odpowiedzialnych za nią. Dzięki temu możliwe stanie się najefektywniejsze dostosowanie założeń poszczególnych programów do potrzeb podmiotów i osób bezpośrednio z nich korzystających.