Czy możliwa jest samowystarczalność żywnościowa Polski?

| Rynek polski |

Bezpieczeństwo żywnościowe najczęściej rozpatrywane jest w trzech aspektach: rozporządzalności, dostępności i adekwatności. Rozporządzalność oznacza „posiadanie wystarczającej ilości żywności dostępnej dla całej ludności w określonym czasie, aby potrzymać ludzkie życie”. Dostępność rozumiana jest jako brak ograniczeń w podaży żywności, zaś adekwatność dotyczy zbilansowanej, bezpiecznej żywności.

W XXI wieku na świecie produkuje się wystarczającą ilość żywności, by wyżywić 12-14 miliardów ludzi. Mimo to około 1,5 miliarda ludzi nadal musi zmagać się z problemem głodu czy niedożywienia. Z trudną sytuacją muszą sobie radzić w pierwszej kolejności obywatele państw tzw. Trzeciego Świata.

Polska w Unii Europejskiej

Od czasu wstąpienia Polski do UE w 2004 r., jej bezpieczeństwo żywnościowe stale wzrasta. Obecnie nasz kraj zajmuje jedno z czołowych miejsc w światowych rankingach. W Światowym Indeksie Bezpieczeństwa Żywności (Global Food Security Index), z 2014 r. spośród 109 państw ujętych w zestawieniu, Polska znalazł się na 26. pozycji.

Na tle światowej samowystarczalności żywnościowej sytuacja Polski wygląda stabilnie. Ponadto jesteśmy w stanie wyprodukować dużo więcej niż aktualnie potrzebujemy. Warto podkreślić, że udział Polski w całej produkcji żywności w Unii Europejskiej stale rośnie i wynosi obecnie 14%.

Także wartość polskiego eksportu produktów żywności zwiększa się z roku na rok. Najważniejszy rynkiem zbytu pozostają państwa Unii Europejskiej. Dystrybutorzy stoją przed zadaniem rozszerzenia sprzedaży do państw pozaeuropejskich, gdzie do tej pory polska żywność obecna była w minimalnym zakresie.